KENTLESME KONUT POLİTİKALARI 7. ÜNİTE ÖZETİ

Çevre Kentleşme 7. Ünite Özeti

GECEKONDU : Sözlük anlamı “izinsiz olarak hemen bir gecede yapılıveren yapı” şeklinde olan gecekondu.
*** Gecekondunun tarifini 775 sayılı Gecekondu Kanunu yapmıştır:
– Buna göre gecekondu: îmar ve yapı işlerini düzenleyen mevzuata ve genel hükümlere bağlı kalmaksızın kendisine ait olmayan arazi veya arsalar üzerinde sahibinin rızası alınmaksızın izinsiz yapılardır
NOT: Türkiye‟ de gecekonduların ortaya çıkışı 1945 yıllarına kadar uzanır.

GECEKONDULARLA İLGİLİ ALINACAK SORUNLAR
– Gecekondularla ilgili sorunlar ekonomik, sosyal, kent bilim ve kültürle ilgili sorunlardır,
• Ekonomik sorunlar; gecekonduda yaşayanların çalışma ve iş edinmeleriyle ilgili sorunlardır,
• Sosyal sorunlar; gecekonduda yaşayanların kent toplumuna uyum sağlayabilmek için sosyal değerlerde meydana gelen değişmelere uyma zorunluluğunun ortaya çıkardığı sorunlardır,
• Kentçilik sorunları ise; daha çok gecekondunun yapıldığı arazinin mülkiyeti, plansız gelişim, çarpık yapılaşma ve kamu hizmetlerinden yararlanma durumuyla ilgili sorunlardır,
*Kültür sorunları ise; şehir dışı yerleşme alanlarındaki kente göç eden ve gecekonduya yerleşen kimselerin kent kültürüne uyum sağlama çabalarından doğan sorunlardır,

LÜMPEN KÜLTÜR: hem kır kültürünü ve hem de kent kültürünü reddederek “kimliksiz” bir kültür olarak ortaya çıkmaktadır.
*Gecekondu Kanunu, kent bilim açısından gecekondu sorunlarının çözümünün üç şekilde olabileceğini kabul eder.
– İmar ve ıslah önlemleri
– Tasfiye önlemleri
– Caydırıcı önlemler
* İmar ve ıslah önlemleri: Alınacak önlemlerle yaşama şartları açısından düzeltilebilecek gecekondular bu grubu oluşturur.
*Tasfiye önlemleri: Alınacak önlemlerle yaşama şartları açısından düzeltilmesi mümkün olmayan gecekondular veya bölgeleri için düşünülen önlemlerdir.
• NOT: Tasfiye önlemlerinin uygulanacağı bölgelerin seçimini de ıslah önlemlerinde olduğu gibi “ Bayındırlık ve Iskan Bakanlığı‟nın” denetimi altında Belediyeler yapacaktır.

*Kentleşmeye etkisi şüphesiz olan tarım sektörü ve köy yerleşme alanları ile kentler arasındaki ekonomik, sosyal ve demografik dengeyi devam ettirebilmek için düşünülecek önlemler sırasıyla şunlardır:
• Toprak ve tarım reformu,
• Kooperatifleşme,
• Merkez köylerdir,

NOT: Geniş anlamda Toprak ve Tarım Reformu, arazi ile onu işleyen insan arasındaki bütün ilişkileri iyileştirmek amacıyla, devlet tarafından alınan her türlü önlem ve uygulamayı kapsar.

*1972 Yılı Programında, değişik kriterlere dayalı olarak seçilen merkezi köyler aracılığıyla öteki köylere hizmet sunmak ve genel idare kuruluşları tarafından yürütülen hizmetlerle ilgili tesislerin farklı yerleşme alanlarına dağıtılmasını önlemek amacıyla yapılacak çalışmalar Köy İşleri Bakanlığı‟nın yürütücülüğüne bırakılmıştır,
* Dördüncü Beş Yıllık Kalkınma Planında Merkez Köy Projelerinin uygulanması prensip olarak benimsenmiştir,
NOT: 1987 yılında Köy Kanununda değişiklik yapılmıĢtır, Bu değişiklik ile köy yerleşme planlarının, günün ihtiyaçlarına göre düzenlenmesine çalışılmaktadır.
NOT: Üçüncü Beş Yıllık Kalkınma Planı merkez köyleri, tarım toplumunun yapı değiştirmesinde temel unsur olarak kabul etmektedir,

**KÖY YERLEŞME ALANLARINA GÖTÜRÜLMEK İSTENEN KAMU HİZMETLERİ ARASINDA;
-tarım kooperatifleri,
-sağlık ocakları,
-ana çocuk sağlığı merkezleri,
-ortaokul ve bölge okulları,
-köy sanat ve meslek kursları,
-selektör evi
-P.T.T- şube ve ajansı ve benzeri tesisler,

-GECEKONDULARIN DOĞUŞ SEBEPLERİ-
*Kent dışı yerleşme alanlarından Şehirlere göç alması
*gelişmekte olan ülkelerde konut arzında açık görülmesi
*büyük konut projelerini uygulayacak arsaların olmaması
*kent topraklarının mülkiyet politikası


KAYNAK: 
NorFULL Paylaşım Mekanı

Twitter      Facebook

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>